Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


1 reactie

“Receptor modulatie” werkt echt

Al enkele jaren werk ik volgens de hypothese dat de homeopatische bereiding van signaalstoffen in het lichaam (hormonen, neurotransmitters etc.) in staat zijn om verminderde functie van de receptoren van betreffende signaalstoffen te resetten. Het baanbrekende werk van prof. G. Csaba en zijn onderzoeksgroep in Hongarije heeft aangetoond dat er veel factoren zijn die ervoor kunnen zorgen dat de gevoeligheid van specifieke receptoren afnemen en blijvend kunnen afnemen. De meest kwetsbare periode voor dit fenomeen is de periode van de zwangerschap (voor m.n. de baby), de geboorte en de eerste fase daarna. De blogs over “Oxytocine” zijn hiervan een specifieke uitwerking.

receptors

Onderstaande casus is een voorbeeld van de enorme mogelijkheden van deze werkwijze. De cliënt die hieronder zijn verslag doet is gelijktijdig behandeld op een 3-tal receptoren: GABA (Gamma-aminoboterzuur – de belangrijkste inhalerende en daarmee stabiliserende neurotransmitter), Serotonine en Dopamine.

Testimonial:

In het najaar van 2013, nu drie jaar geleden meldde ik me bij Wim met recidiverende depressieve episodes, vaak meerdere per jaar over een periode van tien jaar.
Ik had klachten van somberheid, slecht in en doorslapen, moeheid, onzeker, labiel, traag in denken en handelen, moeite met initiatief nemen, behoefte aan meer alcohol, prikkelbaar en soms achterdocht.De episodes duurden tussen enkele weken tot enkele maanden.  Depressie werkt invaliderend op alle vlakken, zowel privé als professioneel.
Ik heb die depressies als heel belastend ervaren voor mezelf maar vooral ook voor de mensen in mijn omgeving, m’n vrouw en kinderen en m’n collega’s.
In die tien jaar dat ik de depressies had,gebruikte ik als mijn vrouw en ik de eerste signalen herkende, een constitutie middel, en ging ik meer sporten, gaf niet toe aan de verhoogde behoefte aan alcohol, zorgde dat ik een goed dagritme had, zorgde goed voor mezelf en bracht de werkbelasting iets terug.
Maar het telkens terugkeren van de depressies meestal op onverwachte momenten, is zeer belastend. In het najaar 2013 heb ik contact opgenomen met Wim.
Een uitgebreide intake volgde en aansluitend hierop een voorgestelde behandeling.
De voorgestelde behandeling had vrij snel resultaat, binnen vier weken was de depressie die ik toen had , grotendeels in remissie, en in de maand daarna was de depressie in remissie. Ik heb Wim in totaal vijf keer gesproken gedurende de behandeling die een half jaar duurde. Daarna heb ik van de voorgeschreven middelen alleen nog een multivitamine gebruikt in de herfst en winter.
Ik heb de begeleiding en behandeling door Wim als uitermate prettig, en professioneel ervaren.
Beste Wim hartelijk dank nogmaals.


Een reactie plaatsen

Pien heeft al grote sprongen gemaakt (casus)

Al op de peuterspeelzaal kregen we te horen dat er iets was met onze 7-jarige Pien. Ze deed niet als andere kinderen, ze zei ook nooit wat en het leek alsof alles langs haar heen ging. 

Moeder Carolien: ‘Thuis merkten wij eigenlijk niet echt problemen. Ze is een lief, gevoelig, perfectionistisch meisje, maar wel erg gevoelig en af en toe zo was er niks met haar te beginnen. Ik merkte wel dat ze niet meedeed als er een groepje kinderen was. Toen Pien op de basisschool kwam, kregen we dezelfde opmerkingen. Alles ging langs haar heen en ze begreep dingen niet goed. Ze praatte ook nooit in de kring, thuis vertelde ze ook nooit wat er gebeurde op school.‘

Serieus

‘We merkten dat ze meervoudige opdrachten moeilijker begreep. Ook vond ze puzzels moeilijk. Ze wil alles gelijk kunnen en blokkeert als ze merkt dat iets niet lukt. Ze had ook moeite met oriëntatie. Ook merkten we dat haar korte termijn geheugen erg zwak is. Daarnaast begon ik ook te zien dat ze zich vaak niet veilig voelde, zeker niet in groepen. Ik denk dat haar overweldigde als er teveel informatie op haar afkomt. Soms werd ze daar boos over. Gelukkig heeft ze altijd vriendinnen gehad en is ze verder een blij kind.’

Vertraagd

Uit onderzoek bleek dat informatie vertraagd bij haar binnenkomt, waardoor ze niet altijd direct reageert. Een therapie heeft geen wezenlijk verschil gemaakt. Het is lastig om een therapeut te vinden zonder dat ze direct een etiket opgeplakt krijgt en daaruit allerlei conclusies getrokken worden. Ik ben bij Wim (Gelderblom, red.) terecht gekomen via een vriendin. De behandeling die hij mij gaf heeft mijn klacht, een depressie, opgelost. Ik vroeg hem of hij ook wat kon met Pien. Ik had er vertrouwen in, omdat hij ongelofelijk veel kennis heeft van de fysiologie en pathologie. Daarnaast gelooft hij in mogelijkheden.

Hij gaf Pien een multivitamine, een capsule met Choline preparaat (die ook vaak wordt ingezet bij dementerende mensen) en drie soorten homeopathische korreltjes. Het gaat nu heel goed met haar. Ze heeft voor het eerst grote sprongen gemaakt en we zijn nog maar een paar maanden verder. Ze is gaan praten op school en stelt voor het eerst vragen over de wereld om haar heen. Ze reageert sneller en legt sneller verbanden en past dat direct toe. Ook is ze binnen een maand gaan lezen terwijl ze nog maar in groep twee zit. Wat nog wel lastig is, is haar faalangst en het dichtklappen bij mensen waarbij ze zich niet veilig voelt. Daar gaan we nog naar kijken. Wim denkt dat ze een verminderde gevoeligheid voor het hormoon oxytocine heeft.’

Commentaar Wim:

De klachten van Pien passen bij een verminderde neurotransmitter functie. De korrels die ik heb voorgeschreven hebben tot doel om de gevoeligheid voor verschillende neurotransmitters weer te optimaliseren. Bij Pien speelde vooral de neurotransmitter Acetylcholine een erg belangrijke rol. En het behandelen op die functie is met name de reden van haar verbetering.

(Deze tekst is eerder gepubliceerd geweest in “Blik op Zeewolde” maart 2015)


Een reactie plaatsen

Neurotransmitters en Gezondheid

De komende tijd zal ik met regelmaat berichten over bijzondere ontwikkelingen in de praktijk. Ontwikkelingen die alles te maken hebben met neurotransmitters, signaalstofjes in het lichaam die zorgen voor overdracht van zenuwimpulsen. Deze ontwikkelingen hebben verstrekkende gevolgen voor de natuurlijke behandeling van alle mogelijk aandoeningen, waaronder ook tal van psychische en psychiatrische stoornissen.

Belangrijk is dat de werking van alle signaalstofjes in het lichaam altijd gebaseerd zijn op de hechting aan stofspecifieke receptoren. Serotonine, een neurotransmitter die voor velen wel bekend is vanwege de relatie met depressieve klachten, werkt alleen als het kan aanhechten aan serotonine-receptoren. Voorwaarde is dan dat deze receptoren een juiste gevoeligheid voor serotonine hebben. Een verminderd serotonine effect kan derhalve te maken hebben met ofwel en verminderde aanmaak van de stof zelf óf een verminderde gevoeligheid van de receptoren of een combinatie van beiden.

Een voor veel mensen algemeen bekend voorbeeld van een verminderde receptor gevoeligheid is Diabetes mellitus type II, ook wel ouderdomssuiker genoemd. Deze mensen produceren als regel voldoende insuline, vaak zelfs te veel, maar de insuline receptoren zijn verminderd gevoelig voor de lichaamseigen insuline waardoor het effect, i.c. de opname van glucose in cellen, verstoord is en er een te hoge concentratie aan bloedglucose ontstaat (=Diabetes).

Al eerder op deze blog schreef ik over de verstrekkend gevolgen die het gebruik van weeënopwekkers bij de bevalling kunnen hebben voor de baby. Hiervoor wordt een synthetische variant van het humane hormoon oxytocine gebruikt.

Volgens het baanbrekende werk van de Hongaarse onderzoeksgroep o.l.v. de inmiddels emeritus hoogleraar prof. György Csaba kan dit leiden tot een levenslange verminderde gevoeligheid van de oxytocine receptoren bij de baby. Concreet betekent dit dat dit kind (en later de volwassene) levenslang minder effect heeft van de eigen oxytocine productie. Met alle dramatische gevolgen van dien.

Lees maar eens het boek van Kerstin Unvas Moberg “De Oxytocine Factor“, dan realiseer je je hoe ingrijpend de consequenties zijn van een verminderd oxytocine effect.

En dit geldt zeker niet alleen voor oxytocine. Hierover in de komende blogs meer. In eerste instantie zal ik in een aantal blogs de belangrijkste neurotransmitters en hun rol binnen het menselijk organisme, summier bespreken.

-wordt vervolgd-