Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


Een reactie plaatsen

Hoge bloeddruk, oorzakelijk bezien (een casus)

We vertellen geen nieuws als we zeggen dat de reguliere arts doorgaans geen interesse heeft in de oorzaak van hoge bloeddruk. De constatering als zodanig is voldoende reden om onderdrukkende medicatie in te zetten. Er zijn immers verschillende routes die gekozen kunnen worden. Werkt het middel dan is daarmee de behandeling ‘geslaagd’ en de patiënt is vervolgens vaste klant bij de apotheek.

Hier een casus van een Antilliaanse vrouw, geboren 1954 met klachten van Hypertensie, hoofdpijn en slaapproblemen.

Ze slikte een bètablokker en een calciumblokker, maar ze voelde zich daar niet lekker bij en is op het moment van het consult alleen nog op de calciumblokker.

Een ‘calcium channel blocker’ (calcium kanaal blokker) of ‘calcium antagonist’ zoals ze ook wel heten, is een groep reguliere bloeddruk verlagende medicijnen die, de naam zegt het al, de bloeddruk verlagen door het transport van calcium van buiten de cel naar binnen tegen te gaan. Er is een bijzondere balans tussen calcium (buiten de cel) en magnesium (in de cel) waarbij de hoeveelheid magnesium ín de cel bepalend is voor de hoeveelheid calcium die überhaupt de cel binnen kan komen. Biologisch gezien is het nastreven van een gezonde magnesium-calcium balans dus eigenlijk de meest logische oplossing van een te hoge concentratie calcium ín de cel (werkt o.a. bloeddruk verhogend), maar dat is helaas voor de Pharma niet te patenteren, vandaar de omslachtige en tegennatuurlijke oplossing van een calcium-antagonist.

We hebben bij deze vrouw een HMA (Haarmineralen analyse laten doen) en dat toonde o.a. een formidabele zware metalen belasting:

HMA zware metalen

De vrouw vertelde dat ze als kind op school had gezeten op korte afstand van een olieraffinaderij. De kans is erg groot dat dit de verklaring was voor deze wel erg hoge zware metalen belasting.

De meeste mensen weten wel dat hoge bloeddruk kan samenhangen met teveel stress en daarbij wordt doorgaans gedacht aan lifestyle stress. Dat er ook zo iets bestaat als ‘interne stress’ is bij velen minder bekend. Een dergelijke zware metalen belasting is een enorme interne stress.

Om zich te krijgen op de balans van het autonome zenuwstelsel (verhouding ‘actieve modus’ versus ‘herstel modus’ gedurende het leven van alle dag) heeft ze een 72uurs HRV (hartslag variatie) meting uitgevoerd. Van één etmaal volgt hier een grafiek:

HRV sympaticus

Hier is zichtbaar sprake van een zogenaamde sympaticus dominantie (onvoldoende herstel gedurende de nacht) en opvallend veel momenten van een onverklaarbare stijging van de hartslag frequentie (=stress respons).

We hebben bij deze vrouw een oorzakelijke behandeling ingezet die bestond uit de volgende componenten:

  1. herstel onbalans aan mineralen (o.a. inname van biologisch hoogwaardig magnesium m.b.v. een nieuwe innovatieve manier [info: wim@ccgforum.com]).
  2. eliminatie van toxines en met name zware metalen.
  3. aanpak lifestyle (voeding etc).

Na 8 maanden zag het HMA profiel van de zware metalen er als volgt uit:

zware metalen na 8 mnd

Er was sprake van een zeer drastische verbetering.

Ondertussen is de bloeddruk genormaliseerd zónder gebruik van reguliere medicatie, en behoren de slaapproblemen en de hoofdpijn tot het verleden.

Voor vragen: wim@ccgforum.com


4 reacties

Oxytocine, weeënopwekkers & herstel

De gevolgen van het gebruik van weeënopwekkers op de gevoeligheid voor de eigen oxytocine is uitvoerig elders op deze blog beschreven. Daarnaast blijkt een onbekend deel van de mensen met een hechtingsstoornis vanwege stress in de zeer vroege levensfase een verlaagde oxytocine gevoeligheid te hebben. Naar schatting zou 1 op de 3 mensen in ons land daar last van hebben. Alles met elkaar is het reëel om te veronderstellen dat een groot aantal mensen in ons land een verlaagde gevoeligheid voor oxytocine hebben.

De manier waarop zich dat uit is zeer divers en lang niet altijd gemakkelijk te herkennen.

Oxytocine is samen met Vasopressine op hersenniveau o.a. verantwoordelijk voor de aansturing van de Nervus Vagus. Deze zenuwbundel is een zeer belangrijke component van het parasympatische (PS) deel van het autonome zenuwstelsel ( ANS balans.pages ). De PS stuurt processen aan die te maken hebben met herstel, regeneratie, slaap (als het goed is onze belangrijkste regeneratie periode), uitscheidingen etc. Een verlaagde Oxytocine gevoeligheid vanaf de vroege kindertijd kan zich manifesteren in een blijvend slechte functie van de N. Vagus en daarmee een blijvend tekort op de balans aan de zijde van herstel.

Dit betekent concreet dat iemand versnelt inteert op de lichamelijke reserves. De grote vraag is dan vervolgens hoe toereikend die reserves zijn. Sommige mensen houden dat heel lang vol anderen veel minder. Maar vroeg of laat geeft dit problemen. Plat gezegd leidt het tot een versnelde biologische veroudering waardoor ook de ongemakken van het ouder worden jaren eerder, en soms vele jaren eerder, zullen optreden, inclusief het risico op chronisch degeneratieve ziekten.

Ageing

Mensen met een slechte N. vagus functie en dus met een slecht herstel hebben als regel een lage gemiddelde hartslag variatie (HRV) in de nacht. Middels een HRV meting is dat inzichtelijk te krijgen. Hieronder een voorbeeld van een persoon met een bijzonder lage gemiddelde HRV (RMSSD) in de nacht (periode met blauwe lijn eronder).

N. Vagus 1

Ter vergelijk hier een profiel van iemand met een uitstekend herstel in de nacht:

RMMSD hoog

De 72uurs (of langer) HRV meting geeft een gedetailleerd beeld van het functioneren van het Autonome Zenuwstelsel gedurende de hele meetperiode, tijdens het leven van alle dag (werken, vrije tijd en nachtrust).

bbf633_d0c4eb35b8b04b07a77af68e574debc5mv2-jpg_srz_694_268_85_22_0-50_1-20_0-00_jpg_srz

Een paar belangrijke statements op basis van voornoemd onderzoek:

  1. Slapen en herstellen zijn helaas geen synoniemen. Mensen kunnen aangeven voor hun besef prima geslapen te hebben terwijl het herstel toch onvoldoende of misschien zelfs slecht is.
  2. Mensen met een slecht herstel gedurende de slaap zijn niet per definitie vermoeid. Denk maar aan de al eerder gebruikte metafoor van de zalm (https://ccgforum.com/category/stressvolle-beroepen/) lange tijd kunnen mensen die in een zgn. sympaticus dominante toestand verkeren heel veel doen zonder dat ze geconfronteerd worden met de gevolgen van een slecht herstel. De metafoor van de zalm bewijst dat ‘prestatieniveau’ en ‘energie-beleving’ geen betrouwbare graadmeters zijn voor vitaliteit en gezondheid.
  3. Wanneer mensen een slecht herstel gedurende de slaap hebben waarbij dat níet terug te voeren is op het gedrag ’s avonds (of overdag) is er per definitie een storing in de functie van het centrale zenuwstelsel waardoor het lichaam niet reageert conform het gedrag. Als een auto waarvan de chauffeur zich wellicht correct gedraagt in het verkeer alleen reageert de auto niet conform dat gedrag, er is bijvoorbeeld een slecht functionerende rem.
  4. Het gevoel hebben ‘goed te kunnen ontspannen’ komt lang niet altijd overeen met de werkelijkheid. Een belangrijke groep mensen herstelt overdag niet, zelfs niet wanneer ze daarvoor wel het juiste gedrag vertonen (pauzeren, een middagslaapje, zelfs yoga of meditatie).

Voor meer informatie: wim@ccgforum.com

 


Een reactie plaatsen

Maagzuur in een breder perspectief

Met grote regelmaat krijgen we aanvragen voor de praktische maagzuur provocatie test. Een eenvoudige doe-het-zelf test (inclusief het bespreken van de reactie) die mensen willen uitvoeren omdat ze denken te weinig maagzuur te produceren. Een probleem, lees daarover meer elders op de weblog: “https://ccgforum.com/category/maagzuurtest/” dat zeer frequent voorkomt en vrijwel altijd verkeerd wordt geïnterpreteerd.

De standaard reactie van huisarts/specialist is dat er sprake is van een verhoogde maagzuur productie en vervolgens worden er maagzuur remmers voorgeschreven. Het buitengewoon lezenswaardige boek “Waarom maagzuur goed voor je is” door Jonathan V. Wright, arts, beschrijft uitvoerig hoe belangrijk een normale maagzuur productie is voor de totale gezondheid.

Toch is het ook hier van belang om, wellicht ten overvloede, te benadrukken dat ook een ‘maagzuurprobleem’ nooit een opzichzelfstaand probleem is, hoe zou dat ook kunnen.     De hele spijsverteringsfunctie van speekselproductie in de mond tot productie van ontlasting en alles wat er tussen ligt wordt aangestuurd door de Parasympaticus (PS), één van de takken van het autonome- of vegetatieve zenuwstelsel. De belangrijkste bundel van dat PS systeem is de 10e hersenzenuw, de Nervus Vagus.

Wanneer het PS systeem in een onderactiviteit verkeert, en dat gebeurt nogal eens in deze door stress gedomineerde samenleving, dan betekent het ook dat alle functies die door de PS worden aangestuurd (i.c. herstel tijdens de slaap, spijsvertering, uitscheiding van afvalstoffen, aanvullen van verbruikte reserves, regeneratie en herstel van slijtage etc.) op een lager pitje gezet, met alle gevolgen van dien voor de langere termijn.

Dé manier om erachter te komen hoe de PS in het leven van alle dag functioneert is het doen van een 72uurs (of langer) HRV (Hartslagvariatie) meting (“https://ccgforum.com/category/hrv-meting/”).

Normaal is dat de gemiddelde HRV in de nacht (dé hersteltijd bij uitstek) hoog is, en in elk geval veel hoger dan de gemiddelde waarde overdag (dé actieve periode voor de meeste mensen). We hebben al eerder beargumenteerd waarom ‘goed slapen’ bepaalt niet synoniem kan worden gezien als ‘goed herstellen’.

Onderstaande grafiek geeft zo’n verloop van de gemiddelde HRV van een persoon weer over een periode van 1 etmaal. De waarde ’s nachts (blauwe streep rechts van de grafiek) zou ten minste boven de rode lijn  moeten liggen, maar hier geldt: hoe hoger hoe beter.

N. Vagus 1Onderstaand een voorbeeld van hoe het er in een gezonde situatie uit zou kunnen zien:

N. Vagus 2

Maagzuurproblemen, net zoals alle andere gezondheidsproblemen, dienen altijd in samenhang bekeken te worden, daarbij is een cruciale vraag of er balans is tussen ‘uitgaven’ (energie verbruikende activiteiten, slijtage, verbruik van reserves, etc.) en ‘inkomsten’ (herstel, aanvullen van verbruikte reserves, reparatie van slijtage, etc.).

Maar al zouden mensen maar eens beginnen, ook zij die menen gezond te zijn, met het laten bepalen van hun eigen specifieke balans, dan zal dat al veel verschil kunnen maken.

Dus ja, een maagzuur provocatie test kan antwoord geven op de vraag of u mogelijk te weinig maagzuur produceert, maar meer ook niet. Een 72-96 uurs HRV meting zou voor de meeste mensen in onze overactieve samenleving een meer voor de hand liggende stap zijn.

Voor vragen: wim@ccgforum.com


3 reacties

Gluten & Koemelk

Navolgende bericht ontving ik eerder deze week. Het illustreert mooi hoe groot de impact van gluten en/of koemelk is op onze gezondheid. Deze persoon heeft een zgn. exorfinen belasting, afkomstig van koemelk en gluten, geen darm-overgevoeligheid op beide voedingsmiddelen:

Sinds vorige week maandag begonnen met glutenvrij en geen melkproducten. Voel me opvallend goed alleen altijd nog wel een slag om de arm voor een terugval…maar goed we zullen zien
Daarnaast iets erg opvallends
Vorige week maandag was ik 101.7 kilo
Vanochtend 99.3 kilo
2,4 kilo eraf in week en dan heb ik gewoon lekker gegeten en gedronken alleen zonder gluten en zonder melkproducten..
Ongelofelijk wat voeding kan doen!


1 reactie

Rust

De laatste jaren brengen we de voorjaarsvakantie graag door in een schitterend kustgebied aan de westkust van Denemarken, ten zuiden van Hvide Sande. Letterlijk betekent dit ‘het witte zand’. Het betreft een prachtig gebied dat bestaat uit een breed strand, hoge duinen, een daarachter gelegen duinvallei, vervolgens weer een duingebied en daarachter het Ringkøbing fjord. Het grootste meer van West-Denemarken. Hierdoor ligt de kuststrook kilometers lang ingeklemd tussen de Noordzee enerzijds en het fjord anderzijds. Een uniek gebied.

Hvide Sande

Voor wie houdt van natuurfotografie is het ook nog eens een uitdagend gebied.

In deze blog wil ik bijzondere aandacht vragen voor een fenomeen dat ik al vaker ter sprake heb gebracht en zal blijven brengen. Het belang van rust en herstel. Uiteraard heeft een vakantie dat doel, als het goed is. En het rustgevend effect van de kust is een onderwerp op zich waar ik nog op zal terug komen.

Het gaat me nu vooral om observaties van diergedrag en wat we daarvan kunnen leren. Heel in het bijzonder dat van de Drieteenstrandloper. De drieteenstrandloper broedt ver naar het noorden op Arctische toendra’s en overwintert langs de kusten van Europa tot en met Zuid-Afrika. In Nederland is de vogel vooral in de winter regelmatig te zien, als doortrekker maar ook als wintergast.

Drieteenstrandlopers met harde wind

Dit kleine kustvogeltje kun je hier met regelmaat langs de waterlijn zien rennen, soms alleen maar veelal in groepen, op zoek naar voedsel. De snelheid en behendigheid van deze vogeltjes is indrukwekkend. Ik heb wel geprobeerd ze in te halen om ze vervolgens met mijn camera op te kunnen wachten, maar ik kan je verzekeren, dát valt niet mee. Enorm actieve vogeltjes die met enige fantasie in hun gedrag vergeleken kunnen worden met het ‘rennen’ dat velen van ons in het dagelijks leven doen.

Drieteenstrandlopers rennend

Als je het foerageergedrag bekijkt, maar nog meer de migratiepatronen gedurende de seizoenen dan levert dit minder dan 50 gram wegende vogeltje meer dan indrukwekkend prestaties. Om dit prestatieniveau te kunnen neerzetten is ook voor deze  vogeltjes het nemen van rust geen luxe maar noodzaak.

Lucienne van Ek heeft het in haar al vaker genoemde artikel “Het nut van niksen” prachtig beschreven. Voor wie wil levert de natuur voortdurend tal van illustraties van dit elementaire biologische principe, herstél biedt de noodzakelijke voorwaarden voor topprestaties, en dat geldt óók voor de mens.

Drieteenstrandlopers groep 1

Hierboven een foto van een groepje van 5 Drieteenstrandlopers die overduidelijk in de rustmodus staan. Allemaal met één opgetrokken pootje. De één met de snavel tussen de veren, de ander nog wat poetsend, maar allemaal in rust. Geen nutteloze tijdsverspilling, maar uiterst zinvolle investering in herstel zodat straks weer topprestaties kunnen worden neergezet. Dieren hoeven dat niet te leren, het zit er zogezegd ‘ingebakken’. Veel mensen moeten dat wél (weer) leren, omdat onze Westerse samenleving eenzijdig gefocust is op presteren.

Vanuit Hvide Sande wens ik iedereen regelmatige en échte rustmomenten toe.

Wim


Een reactie plaatsen

Sophie Hilbrand in de mentale kreukels (npo3)

Tijdens de uitzending van 21 maart jl. besteedde BNN aandacht aan het thema Burn-out. Het programma is terug te zien op: http://wqd.nl/jMrx

Sophie Hilbrand, die het programma zelf presenteert en tevens hoofdpersoon is vanwege de zelf doorgemaakte burn-out, interviewt diverse deskundigen over de relatie stress en burn-out en ze ondergaat een HRV meting om haar stress reacties in beeld te brengen. De in het programma genoemde cijfers, 1 op de 7 Nederlanders zou met burn-out geconfronteerd zijn, schetsen een weinig opwekkend beeld.

Als een terechte rode draad loopt door alle gesprekken het gebrek aan voldoende rustpunten in het hectische bestaan van veel mensen, als een hoofdoorzaak voor burn-out.

Elders op de blog heb ik er meer over geschreven. Wat ik graag opnieuw onder de aandacht wil brengen, een beeld zegt nu eenmaal meer dan duizend woorden, is de metafoor die de bekende hoogleraar stressfysiologie Bruce McEwen in dit verband heeft geïntroduceerd: de trek van de zalm.

salmon-in-river-MAIN

Dit beeld blijft tot de verbeelding spreken omdat het alle ingrediënten bevat die met burn-out te maken hebben. Na een succesvolle trek naar het water waar de zalm ooit uit het ei is gekomen wordt er voor nageslacht gezorgd en daarna sterft de zalm.

Death by Cortisol” is de pakkende conclusie van McEwen. De zalm sterft als gevolg van de schade die ontstaan is door een langdurige overproductie van stresshormonen. Het illustratieve van deze metafoor is o.a. dat het laat zien dat het prestatieniveau kennelijk een bijzonder slechte graadmeter is voor vitaliteit en gezondheid.

Juist daarom is het registreren van de balans tussen stress (activiteiten!) en herstel, ook bij mensen die druk zijn en nog volop in de running, zo belangrijk.

bbf633_d0c4eb35b8b04b07a77af68e574debc5mv2-jpg_srz_694_268_85_22_0-50_1-20_0-00_jpg_srz

Ik zie dagelijks analyses langs komen van de Firstbeat HRV Assessment over periodes van ten minste 72 uur en het stemt niet tot optimisme. Ook tal van mensen die voor hun besef wel goed en voldoende slapen en zich energiek voelen kunnen desondanks een onvoldoende of zelfs slecht herstel hebben waardoor ze onwetend net als de zalm steeds meer reserves verbruiken en schade oplopen die vroeg of laat tot burn-out of ziekte zal leiden.

Een periodieke 72-96uurs HRV meting als APK is in deze hectische tijd, psychiater Dirk de Wachter noemde het in de TV uitzending een “ziekmakende wereld”, geen luxe voor een groep gezondheidsfanaten maar noodzaak voor iedereen die verder denkt dan de drukke agenda van vandaag. Ook hier is de steeds meer gebruikte term ‘Duurzame inzetbaarheid” een sleutelbegrip. Duurzaam inzetbaar blijf je pas als er gemiddeld gesproken een balans is tussen stress en herstel. Optimalisering van prestaties leidt tot duurzame inzetbaarheid, maximalisatie van prestaties tot uitputting en ziekte.

Onze maatschappij kent verontrustend veel ‘zalmen’.


Een reactie plaatsen

Het gaat niet om stress!!!

Het blijft een hardnekkig misverstand die eenzijdige focus op stress en de gevolgen van stress op onze prestaties en gezondheid. Ik kom het in gesprekken voortdurend weer tegen, het zit kennelijk erg ingebakken in onze over-actieve cultuur.

Daarom nogmaals, en vast niet voor het laatst, de aandacht gevraagd voor waar het dan wél om gaat. Graag verwijs ik nogmaals naar het fantastische artikel van Lucienne van Ek “Het nut van niksen” in Roots 2011.

Lucienne heeft het destijds op een zeer aansprekende en voor iedereen  herkenbare manier in beeld gebracht: het gaat niet om stress of de som van alle activiteiten, het gaat om rust, om herstel. We moeten weer leren rusten, ‘niksen’ zoals Lucienne het zo mooi omschrift. “Rust roest” níet, maar is een uiterst effectieve investering in prestatieniveau en gezondheid.

resting

Natuurlijk, er kan allerlei onnodige stressdruk zijn en daar zullen we zeker naar moeten kijken. Maar of iemand ‘onderuit’ gaat, om het zo maar even algemeen aan te duiden, heeft als regel niet zozeer primair met de hoeveelheid stress te maken maar met een tekort aan een evenredig herstel. Wanneer we focussen op het verminderen van stress brengt dat al snel meer stress met zich mee. Wanneer we focussen op herstel ontstaat er aandacht voor heel andere zaken.

Daarom is het betrouwbaar en op individueel niveau monitoren van de mate en de kwaliteit van het herstel en hoe zich dit verhoudt tot de stressdruk in deze moderne tijd geen luxe maar noodzaak. Ik verwijs naar de eerdere blog “Stressvolle beroepen & herstel“.