Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


1 reactie

Het kind van de rekening.

In de vorige nieuwsbrief van CCG schreven we al over de introductie van een speciale haaranalyse. Je zou kunnen  zeggen dat deze haaranalyse een persoonlijk en actueel beeld geeft van de toestand van de stofwisseling en het neuro-hormonale systeem als gevolg van chronische stress. Het laat tegelijk zien wat een spontaan herstel in de weg staat, zelfs al zou alleen de stress-druk sterk afnemen. In de afgelopen periode is er een groeiend aantal analyses gemaakt van kinderen die bij CCG komen vanwege leer- en/of gedragsproblemen. Het is opmerkelijk om te zien dat 100% van de tot nog toe onderzochte kinderen met een diagnose binnen het spectrum AD(H)D / PDD-NOS / Asperger / Autisme zich in de ‘uitputtingsfase’ bevinden. Al deze kinderen blijken dus een fysiologische burnout te hebben. Een schokkende constatering. Dit betekent dat deze kinderen zelfs t.a.v. de normale dagelijkse dingen aan het ‘overleven’ zijn, figuurlijk continu op hun tenen lopen om het hoofd boven water te kunnen houden. Laat staan wat er gebeurd als er bijzondere dingen gebeuren. Geen wonder dat deze kinderen problemen hebben met hun gedrag. De jongste in deze onderzochte groep is 4 jaar.

Hoe komt een kind van 4 jaar, dat ook nog eens opgroeit in een liefdevol en harmonisch gezin, in een welvarend land, op zo’n jonge leeftijd al opgebrand is?

Dat zegt iets over de omvang van de totale stress-druk waarmee onze kinderen, soms al voor de geboorte, mee worden geconfronteerd. Stress die samenhangt met allerlei voortbrengselen van de ‘vooruitgang’. Gebruik van medicijnen van de moeder tijdens de zwangerschap of roken en/of alcoholgebruik, vaccinaties tijdens de zwangerschap (Mexicaanse griep) of de standaard kindervaccinaties (NB vanaf 2 maanden oud), vroegtijdig contact met extreme hoeveelheden onnatuurlijke stoffen in voeding (voedingsadditieven, ziekmakende hoeveelheden witte suiker, geraffineerde producten, koolhydraat overconsumptie, frisdranken, etc.) en gebruiksartikelen (Plastic-weekmakers in zuigflessen, en PET-flessen), de enorme toename van synthetische stoffen in het leefmilieu, milieuvervuiling, etc.

En zo wordt het kind letterlijk ‘het kind van de rekening’ van de vooruitgang. Het is maar wat je ‘vooruitgang’ noemt.

Er is nog hoop voor de jonge generatie omdat in de meeste gevallen de schade nog te herstellen is. Het alleen maar uitdelen van passende etiketten, het toekennen van ‘rugzakjes’, het opleiden van gespecialiseerde onderwijskrachten en opvoeders, zónder dat er op oorzakelijk niveau wordt ingegrepen is een verspilling van energie en kosten en is goed beschouwd niet in het belang van het kind.


Een reactie plaatsen

“Computervirussen” in het kind

We leven in een tijd waarin we in sterk toenemende mate bloot worden gesteld aan een onafzienbare stroom van onnatuurlijke prikkels en stoffen. We realiseren het ons doorgaans onvoldoende, maar sinds de 2e Wereldoorlog zijn er een enorme hoeveelheid nieuwe stoffen gemaakt. Stoffen die van nature niet bestaan. Stoffen die via allerlei industriële processen en allerlei kanalen uiteindelijk bij de mens en niet zelden ook ín de mens terecht komen. U dient hierbij te denken aan o.a. de volgende groepen stoffen:
•    Kunstmatige toevoegingen (conserveer-, smaak-, kleur- en geurstoffen) in onze voeding.
•    Reguliere medicijnen, ook veel zogenaamde zelfzorgmedicijnen die gewoon bij de drogist te koop zijn.
•    Allerlei stoffen die worden toegepast in en om huis (vinyl, vloerbedekking, verf, kunststoffen, etc).
•    Verpakkingsmaterialen (berucht zijn bijvoorbeeld de plastic-weekmakers. Het gebruik van plastics in de voedingsmiddelenindustrie neemt hand over hand toe).
•    Synthetische kleding.
•    Gewasbeschermingsmiddelen.
•    Stoffen die worden gebruikt om de cosmetische eigenschappen van voedingswaren te verbeteren (verfstoffen voor sinaasappels bv. etc.)

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Inmiddels is o.a. door het baanbrekend werk van Dr. Tinus Smits aangetoond dat heel veel stoornissen en aandoeningen bij kinderen mede veroorzaakt worden (soms zelfs hoofdzakelijk veroorzaakt worden) door contact met deze stoffen. Dit begint al tijdens de zwangerschap en neemt toe zodra het kind geboren is. Om een veel voorkomende voorbeeld te noemen: de meeste mensen gebruiken deodorant, vrouwen ook tijdens de zwangerschap. Meestal bevat deodorant aluminiumverbindingen. Dit blijft niet alleen maar op de huid zitten, het wordt door de huid opgenomen en kan zo in het organisme van de vrouw en ook bij het ongeboren leven terecht komen.

De gevolgen van deze onnatuurlijke invloeden kunnen zijn dat er blokkades in het kind ontstaan. Blokkades die zowel kunnen bestaan uit restanten van de synthetische stoffen of uit verstoringen in de ‘informatieprocessen’ in het organisme. Dit laatste kunt u vergelijken met een computervirus. Een computervirus is een ‘stukje’ foute informatie die de aansturing (lees: software) van de computer verstoort waardoor de computer niet meer goed kan functioneren. Terwijl de hardware op dat moment niet is veranderd. Dit probleem komt ook bij mensen in toenemende mate voor. De vaccinaties zijn daarom berucht. Vaccinaties kunnen zo’n informatieblokkade veroorzaken waardoor er een verstoring ontstaat in de functie van het organisme. Hoe meer blokkades er zijn hoe ernstiger doorgaans de verstoring van het ‘systeem’ (lees: uw kind).
Op dit moment is er maar één manier om deze blokkades aan te tonen en op te ruimen: isopathie. Isopathie betekent dat wanneer er een vermoeden van een blokkade bestaat de veroorzaker daarvan (bv. het vaccin) in homeopatische vorm (nosode genoemd) wordt toegediend in wekelijks stijgende potentie, gedurende 4 weken. Wanneer een kind op deze kuur geen enkele reactie vertoont is er zeer waarschijnlijk geen blokkade die door deze stof is ontstaan. Wanneer er wel een duidelijke reactie is betekent dit dat de blokkade er echt zit (=diagnose), door de herhaling van de nosode wordt deze blokkade weggewerkt (=behandeling). Het computervirus wordt als het ware geëlimineerd.

U kunt hierover meer lezen op de website van Dr. Tinus Smits.