Just another WordPress.com weblog


Een reactie plaatsen

Wiegendood door vaccinaties; vervolg

De weblog ‘Nieuws Checkers – Leidse studenten controleren de feiten‘ komt met een uitvoerige reactie op het feit dat het Nederlandse Dagblad op 16 oktober jl. een stuk tekst van mij heeft geplaatst op de opiniepagina over de relatie Wiegendood en vaccinaties. Brechtje Zwanenburg is verantwoordelijk voor dit stuk tekst. Alleen de intro al is in hoge mate boeiend te noemen. Ze sluit deze af met de volgende vraag (of is het een retorische vraag?) “Zijn er grenzen aan de vrijheid van meningsuiting?”

Hier ligt een bijzondere vraag voor het voetlicht die mogelijk zelfs Freudiaans geduid kan worden. Voor wie die term niet begrijpt, onder ‘Freudiaans’ wordt verstaan dat men (onbewust) iets prijsgeeft wat men eigenlijk verborgen wil houden. Zijn we in Nederland zover weg gezakt dat we alleen beleidsbevestigende artikelen als ‘toegestaan’ bestempelen? Of bestaat ons landje inmiddels voor het grootste deel uit simpele zielen die elk onderscheidingsvermogen zijn kwijt geraakt en die door de mensen die het ‘weten’ beschermd moeten worden tegen iedere informatie die mogelijk zou kunnen leiden tot onzekerheid en twijfel over de zuivere bedoelingen van de machthebbers? De inspanningen van de Leidse studenten ten spijt maar ik vraag me zeer af of ze werkelijk op zoek zijn naar feiten. Wie bepaald er wat de feiten zijn? Ik zal een praktisch en illustratief voorbeeld noemen.

Sommige mensen blijken spontaan te genezen van kanker. Er is in de wetenschap aardig wat geschreven over dit onderwerp. De officiële definitie van SRK (=Spontane Regressie van Kanker) luidt als volgt (“Spontane regressie van kanker” door Johannes Nicolaas Schilder): “In navolging van Stewart is SRK door Everson en Cole [1956] gedefinieerd als de volledige of gedeeltelijke verdwijning van een maligne neoplasma [=kanker] in de afwezigheid van elke behandeling óf [en nu komt het!] in de aanwezigheid van behandeling die niet geacht kan worden significante invloed te hebben op tumorgroei”. Kijk dit is nou wat ik bedoel. De heren wetenschappers hebben onderling afgesproken wat wel en wat niet ‘geacht wordt significante invloed op tumorgroei te hebben’ en dan heb je de zaak mooi dichtgetimmerd.

De definitie van wiegendood (SIDS) is nog steeds “sudden infant death of unknown origin” [plotselinge kindersterfte met onbekende oorzaak]. Als men de oorzaak dan niet weet hoe kan men dan zo stellig beweren dat het vooral niet door de vaccinaties komt? Prof. Harris L. Coulter heeft in 1985 al samen met Barbara Loe Fisher een boek geschreven onder de titel “DTP, a shot in de dark” waarin hij met wetenschappelijke grondigheid het thema vaccinatieschade aan de orde brengt. Ik heb een Engelstalig artikel van zijn hand over de relatie wiegendood en vaccinaties. Ik heb momenteel geen tijd om het te vertalen maar voor wie het Engels machtig is, is het lezen van dit stukje tekst zeer de moeite waard. Klik op de volgende link: SIDS and Vaccins

Wat mij betreft: wordt vervolgd.


1 reactie

“Nieuw licht op wiegendood” kopt het ND

Het moge zo zijn dat de in het artikel genoemde studieresultaten een nieuw licht op het fenomeen wiegendood (in het Engels aangeduid als SIDS; Sudden Infant Death Syndrome) werpt, het is evenwel stuitend dat opnieuw zoveel ‘oud licht’ hardnekkig en stelselmatig genegeerd wordt. Hoeveel baby’s moeten er nog sterven, hoeveel jonge ouders geconfronteerd worden met het immense verdriet over het plotselinge verlies van hun baby, voordat er ook door wetenschappers en beleidsmakkers eens eerlijk over dit drama gesproken wordt? Oud licht? Ja, heel oud. Al in 1933 waren de eerste meldingen van het overlijden van baby’s nadat ze  waren gevaccineerd tegen kinkhoest.

In 1982 meldde de Amerikaanse wetenschapper William C. Torch na een uitvoerige studie van 70 gevallen van wiegendood: “DKT-vaccinatie zou weleens een over het algemeen niet-onderkende voorname oorzaak van SIDS en andere sterfgevallen op zeer jonge leeftijd kunnen zijn, zodat de mogelijke voordelen van immunisatie wellicht niet opwegen tegen de gevaren. Dit onderzoek wijst op de noodzaak tot herevaluatie en misschien ook herziening van de huidige vaccinatieprocedure.” Torch is hevig bekritiseerd vanwege zijn ondersoek en zijn conclusies. En het zal u niet ontgaan zijn dat zijn bevindingen en die van andere wetenschappers niet in het minst hebben geleid tot de aanbevolen herziening. In Japan is het verschijnsel wiegendood geheel verdwenen nadat zowel de volle-celvaccins als de acellulaire vaccins werden uitgesteld tot na het tweede levensjaar. Een gegeven dat niet genegeerd kan worden. Maar er is meer wetenschappelijk bewijs. Er zijn glasheldere observaties gedaan met behulp van de Cotwatch ademmonitor. Een technische vinding waarmee het ademhalingspatroon van baby’s geregistreerd en vastgelegd kan worden. Deze onderzoeken leverden objectieve en volstrekt wetenschappelijk bewijzen op over de oorzakelijke relatie tussen DKT (Difterie-Kinkhoest-Tetanus) en DT (Difterie-Tetanus) vaccinaties en wiegendood. Deze ademhalingsregistraties die zorgden voor een non-stop registratie van de ademhaling gedurende de slaapperioden, lieten zien dat er na de vaccinaties een uitgesproken verandering optrad in het patroon en de duur van de verandering van de ademhaling. Bestudering van de gevallen van wiegendood binnen de onderzochte populatie baby’s rechtvaardigden de conclusie dat ‘de dood ten gevolge van blootstelling aan het aspecifieke stresssyndroom’ was opgetreden. Het onderzoek toonde aan dat zich bij baby’s ook lang na 48 uur of 7 dagen na de DKT-vaccinatie nog episodes van sterk door stress beïnvloede ademhaling voordoen.

Ik twijfel er niet aan dat vervolgens secundair invloed denkbaar is van de slaapomstandigheden. In situaties van een ontregeling van het ademhalingspatroon als gevolg van het aspecifieke stresssyndroom is het goed voorstel baar dat buikligging van de baby bepaald ongunstiger is dan rugligging. Maar het is wetenschappelijk bepaald onzorgvuldig te noemen dat er voorbijgegaan wordt aan zoveel wetenschappelijke bewijslast die aangeeft dat de oorzakelijke factor net één stap eerder gezocht moet worden. Wat je niet wilt zien, zie je ook niet.