Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


Een reactie plaatsen

Mexicaanse griepvaccin en zwangere vrouwen

Er is al veel over gezegd, en waarschijnlijk is het nog te weinig. Eén van de meest schokkende en verontrustende zaken die ik evenwel nog wil noemen en benadrukken is het feit dat zwangere vrouwen worden aangemerkt als een risicogroep voor de Mexicaanse griep en derhalve straks massaal benaderd worden om het vaccin tegen de Mexicaanse griep te komen halen. Nu zijn vaccinaties een heet hangijzer, dat is inmiddels wel duidelijk. Voor de reguliere geneeskunde is het één van de heilige huisjes. Eén van de schoolvoorbeelden van de enorme waarde van de reguliere zorg voor de gezondheidstoestand in de wereld. Voor werkers in de complementaire zorg dient dat beeld ingrijpend genuanceerd te worden. Niet op basis van theoretische overwegingen maar door de dagelijkse praktijk die in vele duizenden praktijken over de hele wereld wordt gezien. Vaccinaties zijn lang niet zo onschuldig als wel wordt aangenomen. Ten minste zouden de voorwaarden waaronder gevaccineerd wordt aan een ingrijpende herziening en uitbreiding toe zijn.

Als ik constateer bij hoeveel kinderen met leer- en/of gedragsproblemen, tot aan autisme toe, blokkades als gevolg van de reguliere vaccinaties een sleutelrol spelen, dan slaat de angst je om het hart. Zwangere vrouwen vaccineren met een onbeproefd vaccin, waarvan inmiddels veel aanwijzigingen zijn dat het middel wel eens vele malen erger zou kunnen zijn dan de kwaal, betekent dat we een complete volgende generatie opzadelen met een erfenis waar geen weldenkend mens de verantwoordelijkheid voor zou moeten willen dragen of kán dragen. Slechts geregeerd door angst (=een slechte raadgever) of hebzucht (de belanghebbenden achter de schermen), kan zo’n advies tot stand komen.

Het is alleen maar te hopen dat heel veel zwangere vrouwen de verantwoordelijkheid nemen voor hun nog ongeboren leven. Een gezond kind krijgen is een gunst, een kind gezond houden is een hele kunst. Zeker vandaag de dag.


Een reactie plaatsen

“Computervirussen” in het kind

We leven in een tijd waarin we in sterk toenemende mate bloot worden gesteld aan een onafzienbare stroom van onnatuurlijke prikkels en stoffen. We realiseren het ons doorgaans onvoldoende, maar sinds de 2e Wereldoorlog zijn er een enorme hoeveelheid nieuwe stoffen gemaakt. Stoffen die van nature niet bestaan. Stoffen die via allerlei industriële processen en allerlei kanalen uiteindelijk bij de mens en niet zelden ook ín de mens terecht komen. U dient hierbij te denken aan o.a. de volgende groepen stoffen:
•    Kunstmatige toevoegingen (conserveer-, smaak-, kleur- en geurstoffen) in onze voeding.
•    Reguliere medicijnen, ook veel zogenaamde zelfzorgmedicijnen die gewoon bij de drogist te koop zijn.
•    Allerlei stoffen die worden toegepast in en om huis (vinyl, vloerbedekking, verf, kunststoffen, etc).
•    Verpakkingsmaterialen (berucht zijn bijvoorbeeld de plastic-weekmakers. Het gebruik van plastics in de voedingsmiddelenindustrie neemt hand over hand toe).
•    Synthetische kleding.
•    Gewasbeschermingsmiddelen.
•    Stoffen die worden gebruikt om de cosmetische eigenschappen van voedingswaren te verbeteren (verfstoffen voor sinaasappels bv. etc.)

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Inmiddels is o.a. door het baanbrekend werk van Dr. Tinus Smits aangetoond dat heel veel stoornissen en aandoeningen bij kinderen mede veroorzaakt worden (soms zelfs hoofdzakelijk veroorzaakt worden) door contact met deze stoffen. Dit begint al tijdens de zwangerschap en neemt toe zodra het kind geboren is. Om een veel voorkomende voorbeeld te noemen: de meeste mensen gebruiken deodorant, vrouwen ook tijdens de zwangerschap. Meestal bevat deodorant aluminiumverbindingen. Dit blijft niet alleen maar op de huid zitten, het wordt door de huid opgenomen en kan zo in het organisme van de vrouw en ook bij het ongeboren leven terecht komen.

De gevolgen van deze onnatuurlijke invloeden kunnen zijn dat er blokkades in het kind ontstaan. Blokkades die zowel kunnen bestaan uit restanten van de synthetische stoffen of uit verstoringen in de ‘informatieprocessen’ in het organisme. Dit laatste kunt u vergelijken met een computervirus. Een computervirus is een ‘stukje’ foute informatie die de aansturing (lees: software) van de computer verstoort waardoor de computer niet meer goed kan functioneren. Terwijl de hardware op dat moment niet is veranderd. Dit probleem komt ook bij mensen in toenemende mate voor. De vaccinaties zijn daarom berucht. Vaccinaties kunnen zo’n informatieblokkade veroorzaken waardoor er een verstoring ontstaat in de functie van het organisme. Hoe meer blokkades er zijn hoe ernstiger doorgaans de verstoring van het ‘systeem’ (lees: uw kind).
Op dit moment is er maar één manier om deze blokkades aan te tonen en op te ruimen: isopathie. Isopathie betekent dat wanneer er een vermoeden van een blokkade bestaat de veroorzaker daarvan (bv. het vaccin) in homeopatische vorm (nosode genoemd) wordt toegediend in wekelijks stijgende potentie, gedurende 4 weken. Wanneer een kind op deze kuur geen enkele reactie vertoont is er zeer waarschijnlijk geen blokkade die door deze stof is ontstaan. Wanneer er wel een duidelijke reactie is betekent dit dat de blokkade er echt zit (=diagnose), door de herhaling van de nosode wordt deze blokkade weggewerkt (=behandeling). Het computervirus wordt als het ware geëlimineerd.

U kunt hierover meer lezen op de website van Dr. Tinus Smits.


Een reactie plaatsen

Een halfjaar neurofeedback in retrospectief….

Neurofeedback claimt een methode voor hersentraining te zijn met een hoog succespercentage van 70%. Van de overigen heeft 20% er een beetje baat bij en 10% helemaal niet. Wat zijn klachten waarbij je zou kunnen denken aan neurofeedback als effectieve toepassing?
Neurofeedback is ontwikkeld voor de toepassing bij ADHD, maar in de praktijk blijkt het voor een groot scala aan klachten inzetbaar. Eigenlijk logisch, omdat veel klachten hun oorsprong kennen in het niet optimaal functioneren van het centraal zenuwstelsel.

En wat zijn de ervaringen tot nu toe?
Overwegend zeer positief! Van de 7 kinderen die een volledig neurofeedbacktraject hebben doorlopen en afgerond zijn er 6 enorm opgeknapt volgens ouders. Al deze kinderen hadden tussen de 20 en 30 consulten nodig. 1 kind is bij 17 consulten gestopt omdat er te weinig zichtbare gedragsveranderingen waren op dat moment.
De klachten van al deze kinderen liepen uiteen tot: niet aangeboren hersenletsel, motorische problemen, spraakproblemen, dyspraxie, angst en dwangneurose, ADHD, pdd-nos, trauma, dyslexie, slaapproblemen.
Wat opvalt is dat al deze kinderen meer stabiele en evenwichtigere personen werden. Ze durfden meer voor hun mening uit te komen, waren minder snel van slag, konden meer incasseren in het sociale verkeer. Frustratietolerantie was toegenomen. Ook externen zoals logopedisten en onderwijzers vielen de verschillen significant op.
Belangrijk punt om te benoemen is ook de input van de trainer. Buiten de neurofeedbacksessies om spreekt zij ouders en geeft ze desgewenst tips over de omgang met het kind. Deze persoonlijke en betrokken aanpak wordt door ouders als positief ervaren.

De theorie achter neurofeedback
Onze hersenen vormen samen met onze ruggengraat het centrale zenuwstelsel. Vanuit dit complexe systeem wordt ons hele lichaam bestuurd en worden ons psychische gesteldheid, emoties en energetisch functioneren bepaald. Veel aandoeningen hebben voor een belangrijk deel te maken met een niet goed functioneren van het centrale zenuwstelsel.
Neurofeedbacktraining traint de hersenen om hun taken beter en efficiënter uit te voeren, waardoor een heleboel fysieke of psychische klachten zullen verminderen of verdwijnen. Neurofeedbacktraining maakt gebruik van het principe dat hersenen altijd op zoek zijn naar veranderingen en altijd geneigd zijn zich te reorganiseren en naar een stabieler evenwicht te zoeken. Ook kunnen hersencellen onderling nieuwe verbindingen leggen en functies van elkaar overnemen. Wat hersenen hiervoor nodig hebben is informatie over zichzelf, over hun eigen functioneren. Ze hebben feedback= terugkoppeling, nodig om te kunnen leren.
Tijdens een neurofeedbacktraining krijgen de hersenen actuele informatie over het eigen functioneren. Steeds wanneer er instabiliteit binnen de hersengolffrequenties optreedt, krijgen de hersenen dit te ‘horen’ middels de feedback. Hierdoor gaan de hersenen als natuurlijke reactie zich reorganiseren en zoeken naar een stabieler evenwicht. Het centraal zenuwstelsel is een non-lineair systeem. Dat wil zeggen dat er miljoenen processen tegelijkertijd zich afspelen en dit loopt niet geordend. Hoe complexer het centraal zenuwstelsel is, hoe sneller het zich kan reorganiseren en leren. Door de training vaak te herhalen gaan de hersenen naar een steeds meer stabieler evenwicht toewerken. De herhaling maakt dat de effecten van neurofeedback goed integreren zodat de hersenen het niet meer verleren. Vergelijk het met fietsen of zwemmen; Na oefening eenmaal onder de knie, verleer je het niet zo snel meer.

Het CCG maakt gebruik van de Zengar NeuroCare methode. De enige veilige en effectieve methode om het hele centrale zenuwstelsel tegelijkertijd te trainen waarbij gebruik wordt gemaakt van software met non-lineaire berekeningen. De taal van het centraal zenuwstelsel. De software ‘verstaat’ en ‘spreekt’ de taal van de hersenen.

Hoe werkt het in de praktijk:
Een kind neemt plaats in een relaxte stoel, tegenover een beeldscherm en geluid. Tijdens de training wordt naar een zelfgekozen film gekeken of naar muziek geluisterd. In totaal worden er 6 sensoren op het hoofd geplakt, waarvan 2 op elk oor en 2 op het hoofd. De sensoren staan in verbinding met een EEG-encoder die de hersenactiviteit zichtbaar maakt middels de software op het trainersscherm. Hierop kan de trainer zien in welke hersenfrequenties instabiliteit optreedt en hoe de samenwerking verloopt tussen linker en rechter hersenhelft. De Zengar software staat weer in verbinding met het beeldscherm/geluid waar het kind naar kijkt. Om te beginnen wordt een Pre-Baseline gemaakt. De hersentraining van vóór de training wordt hiermee geregistreerd. Daarna volgt de training van 30-40 minuten waarbij het kind de uitgekozen film kijkt. De hersenactiviteit wordt tijdens deze training continue geregistreerd. De trainer stelt tijdens de trainer steeds de mate van feedback bij. Zodra het EEG-signaal aangeeft dat er ergens binnen het centrale zenuwstelsel instabiliteit optreedt dan wordt dat door de software geregistreerd en volgt er een feedbackmoment. Dit is een korte onderbreking van het beeld en geluid. Deze onderbreking (verandering) wordt onbewust door de hersenen opgemerkt en zorgt voor reorganisatie en zoeken naar een stabieler evenwicht. Na de training wordt een Post-Baseline opgenomen die met de Pre-Baseline wordt vergeleken. Op deze manier kan je zien of de hersenen al iets hebben geleerd van de training. Bij voorkeur wordt er 2 keer in de week getraind, minimaal 20 sessies.

Door: Irene Salomons (Orthopedagoog en Neurofeedback trainer CCG)