Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


Een reactie plaatsen

Reguliere kanker behandeling, en dan…..?

Regelmatig krijg ik vragen van mensen die een reguliere kanker behandeling achter de rug hebben en zich afvragen wat ze dan kunnen doen. Daarna komen ze als regel in een periodiek controle traject met alle onzekerheden van dien.

Een heel terechte vraag. Het beantwoorden van deze vraag hangt natuurlijk direct samen met de visie op kanker. Doordat de reguliere kanker behandeling zich uitsluitend richt op de tumor en niet op de mogelijke oorzaken is hun vervolgtraject ook uitsluitend gericht op het zo vroeg mogelijk traceren van nieuwe tumor activiteit. Maar dát wil je nu juist zo graag zien te voorkomen, dat er weer tumor activiteit ontstaat.

Voor ons is de tumor het ‘product’ van een diepere ontregeling, verstoring in het organisme. Lees hiervoor mijn eerdere serie blogs over kanker. De reguliere kanker behandeling richt zich op de tumor maar niet op het onderliggende probleem. Dit probleem blijft derhalve volledig bestaan na de afronding van de chemo en/of bestraling. Om nog maar te zwijgen over de reële mogelijkheid dat deze voor het lichaam agressieve behandelmethoden de oorzaken alleen maar verder versterken.

Er is dus alles voor te zeggen om juist bij deze groep patiënten na afloop van de reguliere therapie een grondig preventie programma te starten. Een traject waarin de oorzaken in beeld worden gebracht en gericht worden aangepakt teneinde de kans op een herhaling van de tumor activiteit in de toekomst te minimaliseren.

Hoezeer ik ook begrijp dat veel kankerpatiënten na afloop van een vaak loodzwaar regulier traject behandel-moe zijn en nu eindelijk eens het gevoel willen hebben ‘niet meer ziek te zijn’. Toch moet ik hiervoor waarschuwen. Gerichte preventie is meer noodzaak dan ooit juist in deze fase. Zie het ook niet als een bevestiging dat u ‘toch nog ziek’ bent, maar als een gerichte investering in uw gezondheid.


2 reacties

Leukemiepatiënten 20 jaar lang de dupe van 10x te hoge dosering chemo!

Het was een vrij onopvallend berichtje in het ND van vanmorgen, weggemoffeld op pagina 14, naast een full colour oproep voor steun aan Japan: “Leukemiepatiënten hebben 20 jaar lang een 10x hogere dosis chemo gekregen dan noodzakelijke was”.

Het gaat hier niet om een onschuldige therapie maar op een zwaar toxische behandeling. En dan kan het kennelijk bestaan in Nederland dat er gedurende 20 jaar gebruik van deze behandeling wordt gemaakt zonder dat er dosis-respons onderzoek beschikbaar was. Hoe is het in de wereld mogelijk? In een land waar de VWA (Voedsel en Waren Autoriteit) een leger ambtenaren in dienst heeft die moeten controleren of er vooral niet teveel vitamines worden voorgeschreven (let wel: teveel ten opzichte van de wetenschappelijk níet-onderbouwde aanbevolen dagelijkse hoeveelheden) of die het natuurlijke zoetmiddel Stevia tot voor dit jaar in beslag konden nemen omdat ‘niet bewezen was dat het veilig is” (Let op: In Japan is het al 20 jaar op de markt met een hele reeks aan veiligheidsstudies), in dát land bestaat het dat kankerpatiënten al 20 jaar lang gebombardeerd worden met een 10x te hoge dosering. Er is één partij die zich al tien jaar lang rot lacht over deze nalatigheid, gesteund door een selecte groep uiterst tevreden aandeelhouders. U mag zelf raden welke partij dat is.

Weer krijg ik het veelzeggende beeld voor ogen van een maffiabaas die een kleine jongen betrapt op het stelen van een appel en hem vervolgens besluit aan te geven bij de politie.

Het gebeuren bewijst maar weer eens hoezeer Nassim Nicholas Taleb, de schrijver van “De Zwarte Zwaan”, gelijk heeft als hij schrijft: “We kunnen dichter bij de waarheid komen met negatieve voorbeelden, niet door naar bevestiging te zoeken. Het is misleidend om een algemene regel te baseren op waargenomen feiten (pag. 70).”