Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


1 reactie

Balans Magazine (03/10) over “Voeding en Gedrag”

In het maart-nummer van Balans Magazine, het blad van de Vereniging Balans, wordt aandacht besteed aan de relatie tussen voeding en gedrag. Balans is de landelijke vereniging voor ouders van kinderen met ontwikkelingsstoornissen bij leren en/of gedrag, waaronder ADHD, dyslexie, het Syndroom van Asperger en PDD-NOS. Ik wil de komende tijd een aantal zaken uit dit artikel de revue laten passeren. Het artikel is een mooie illustratie van hoe moeilijk het is zuiver en eerlijk wetenschappelijk te denken, vooral omdat we ons vaak niet realiseren dat we veel nog niet weten. Dit laatste wil ik even kort illustreren aan de hand van de bekende geschiedenis van de Hongaarse arts Ignaz Semmelweis. Deze in 1818 in Boedapest geboren arts is de ontdekker van de oorzaak van de kraamvrouwenkoorts waar in die tijd veel vrouwen aan overleden, nog vóórdat het bestaan van bacteriën en virussen was ontdekt. Juist daarom vonden tijdgenoten zijn idee om de handen te wassen bij het verlaten van de snijzaal (waar in lijken werd gesneden) en vóór het betreden van de verlosruimte, zo absurd. De weerstand was dan ook enorm, hoewel de feiten, i.c. sterke daling van sterfte op de afdeling waar hij de bevallingen deed, zeer opvallend was. Ook hier geldt, en de geschiedenis kent tal van voorbeelden, wat je niet wilt zien dat zie je ook niet. Het duurde nog tot rond 1890 voor zijn ideeën over antiseptisch onderzoek ingang vonden. Pas na de ontdekking door Louis Pasteur van de bacterie kreeg zijn methode de nodige theoretische onderbouwing.

Waarom deze inleiding? Eén van de conclusies van het artikel in Balans Magazine is” “Additieven zoals aspartaam of suiker leiden zelden tot hyperactiviteit”. En verder: “Additiva veroorzaken geen ADHD, dus vermijden van additiva leidt niet tot significante vermindering van het ADHD gedrag”. Wellicht ten overvloede, maar additiva zijn kunstmatige toevoegingen in de voeding. Dit is een wetenschappelijk en aantoonbaar onzorgvuldige en onjuiste conclusie. Het uitgangspunt van deze bewering is namelijk dat er alleen sprake kan zijn van een effect zolang de stof, bijvoorbeeld aspartaam, wordt ingenomen. Wanneer na het staken van het aspartaam gebruik geen verandering optreedt in het gedrag van het kind wordt dús geconcludeerd dat er geen relatie is tussen aspartaam gebruik en ADHD. Dit kan je alleen stellen als je alle andere variabelen kent en zeker weet dat dit de enige verandering is. En daar wringt nu net de schoen, net als in de tijd van Semmelweis. Het gebruik van aspartaam is namelijk in staat een bepaalde verstoring in het lichaam achter te laten die blijft bestaan lang nadat het gebruik van aspartaam is gestopt. Het is deze verstoring die we in de CEASE therapie een ‘blokkade’ noemen die verantwoordelijk is voor de leer- en/of gedragsproblemen, zoals bijvoorbeeld ADHD. Het weglaten van de aspartaam verandert aan deze situatie niets en dus is de conclusie voorbarig en aantoonbaar onjuist. Binnen de homeopatische praktijk is al vele malen op talloze plaatsen aangetoond dat de relatie bestaat tussen de blokkade en het gedragsprobleem. De blokkade is wél veroorzaakt door het aspartaamgebruik van het kind of zelfs van de moeder tijdens de zwangerschap, maar als de blokkade eenmaal is ontstaan is het doorgaand gebruik van aspartaam geen noodzakelijke factor. De zaak is dus aanzienlijk complexer dan de schrijvers van het artikel in Balans Magazine willen doen geloven. En daarmee verhinderen ze ongewild en onbedoeld talloze kinderen een goed herstel.

De conclusie is feitelijk precies tegenovergesteld: “Additiva veroorzaken op grote schaal ADHD en andere leer- en/of gedragsproblemen. Het stoppen van het gebruik van deze additiva is één stap, maar het opsporen en elimineren van de door het gebruik ontstane blokkades is een absoluut noodzakelijke tweede stap.”

Quote: “Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt”, Albert Einstein


Een reactie plaatsen

Er is “paniek gezaaid rond de Mexicaanse griep”

RTL Nieuws komt met de melding dat de Raad van Europa, een mensenrechtenorganisatie in 47 landen, heeft geconstateerd dat er paniek is gezaaid rond de Mexicaanse griep pandemie. Ook suggereren ze dat de Farmaceutische Industrie achter deze actie zat.

We hebben het in de beginperiode al aangegeven middels deze blog. De informatie verstrekking door de overheid en de draconische maatregelen waren niet in verhouding tot de feiten. Je vraagt je af of veel media (krant, radio en TV) als een verlengstuk van de overheid functioneert. Waar is de kritische journalistiek gebleven? Gelukkig zijn er uitzonderingen, zoals dit bericht van RTLNieuws.

Ook, nu is komen vast te staan dat de onderbouwing van het antivirale middel Tamiflu, waar ook onze overheid voor miljoenen euro’s van heeft aangeschaft, frauduleus is gebleken, is het verbijsterend om te zien dat geen enkele krant of TVprogramma aandacht besteedt aan dit schokkende nieuws. Het is een ervaring die u moet aanzetten des te meer zelf kritisch te zijn. U kunt er niet van uit gaan dat de officiële instanties het beste met u voor hebben en wel over uw welzijn waken. Er is altijd een kans dat achter de schermen complexe belangen de toon zetten. Laat dit hele gebeuren een levensgrote waarschuwing zijn die láng in ons geheugen aanwezig blijft.


Een reactie plaatsen

“Frisdranken gevaarlijke dikmaker kinderen”

Obesitas (=overgewicht) blijft een groeiend probleem, ondanks alle inspanningen van de overheid. In het ND van 24 maart jl. wordt aandacht besteed aan de rol van frisdranken in de obesitas epidemie onder bovenstaande kop.
Er is één passage in het artikel die onze bijzondere aandacht verdient omdat er in de strekking van het artikel een verkeerde conclusie wordt getrokken.
Ik lees daar: “Uit onderzoek blijkt verder dat mensen met overgewicht vaker de lightvarianten kiezen dan mensen met een normaal gewicht.” En Patricia Schutte van het Voedingscentrum, dat optreedt namens het ministerie van Volksgezondheid, reageert dan tot mijn stomme verbazing met de volgende opmerking: “Dat is gunstig. De ongezoete frisdranken bevatten geen of zeer weinig calorieën. Je komt er niet van aan.”
Als een overheidsloket dit bericht de wereld instuurt dan ben ik somber gestemd over de toekomst, dan is al het belastinggeld dat wordt gestopt in het Convenant Overgewicht onder de leiding van Paul Rosenmöller weggegooid geld.
Een andere voor de hand liggende conclusie zou kunnen zijn dat deze mensen dankzij het frequentere gebruik van lightproducten meer last van obesitas hebben.
Er zijn namelijk tal van wetenschappelijke studies die aantonen dat het gebruik van Aspartaam (veelvuldig gebruikt in lightproducten) wel degelijk bijdraagt aan overgewicht, naast alle andere schadelijke effecten die het heeft op de gezondheid. Heeft u zich ooit afgevraagd hoe het kan dat het land met de hoogste consumptie van kunstmatige zoetstoffen per hoofd van de bevolking ook de meeste mensen kent met obesitas (Amerika)? Wist u dat ze muizen voeden met voedsel waar E621 aan is toegevoegd om op die manier muizen te verkrijgen die lijden aan obesitas? Heeft u in de vrije natuur ooit een muis met overgewicht gezien? Nee, die zult u ook niet vinden. Plaats een muis in een opslagplaats voor graan en de muis wordt hooguit lui, maar niet te dik. Obesitas is een door mens uitgevonden probleem, de natuur kent dat niet.
Is het toeval dat de mening van het Voedingscentrum frappante overeenkomst vertoont met de boodschap die over Aspartaam te vinden is op de Coca Cola website?
Voor wie het Engels machtig is, raad ik aan het spraakmakende boek van de Amerikaanse neurochirurg Dr. Russel L. Blaylock te lezen (“Excitotoxins – The Taste that Kills”). Zowel Aspartaam als MSG (Mononatriumglutamaat, E621) worden in dit boek uitvoerig beschreven als neurotoxines, stoffen die schadelijk zijn voor het zenuwstelsel.
Er zijn verschillende studies die aantonen dat Aspartaam DNA schade kan veroorzaken, wat kan leiden tot kanker en degeneratieve hersenaandoeningen op latere leeftijd.
Er is overtuigd wetenschappelijk bewijs dat vroege blootstelling aan Aspartaam en MSG  leidt tot overgewicht en Diabetes type II. Twee aandoeningen die we zorgwekkend zien toenemen onder de hedendaagse jeugd.
Aanstaande moeders die Aspartaam gebruiken tijdens de zwangerschap belasten hun ongeboren kinderen dubbelop omdat is aangetoond dat de placenta de afbraakproducten van Aspartaam en MSG concentreren waardoor bij de baby bloedwaarden worden bereikt die tweemaal zo hoog zijn als die bij de moeder.
We hebben kinderen in de praktijk die aantoonbaar problemen hebben als AD(H)D, PDD-NOS, Asperger, Autisme e.a. die geheel of gedeeltelijk het gevolg zijn van Aspartaamgebruik van de moeder tijdens de zwangerschap. Laten ouders van dit soort kinderen hun verhaal eens doen in de media, dan zult u het in elk geval met me eens zijn dat het op z’n minst vreemd is dat stoffen waarover zulke grondige twijfels zijn over de veiligheid, om het voorzichtig uit te drukken, zo wijd verspreid in onze dagelijkse voeding voorkomen.
Als het gaat over de milieuproblemen en de economische crises kun je regelmatig de opmerking horen dat we de problemen niet mogen doorschuiven naar volgende generaties. Waarom doen we dat dan wel met de voeding die we onze kinderen voorzetten.


Een reactie plaatsen

“Campagne overgewicht moet harder”

Dat stelt de PVDA na alarmerende cijfers van het CBS (ND 17 maart 2010).

Hoe komt het toch dat het voorlichtingsprogramma om obesitas terug te dringen de laatste jaren jammerlijk heeft gefaald? Misschien wel omdat bepaalde belangrijke oorzakelijke factoren consequent en stelselmatig buiten  de discussie worden gehouden. Twee van die factoren zijn het wijd verbreide gebruik van de zogenaamde Excitotoxines Aspartaam en Mononatriumglutamaat (E621).

Beiden stoffen zijn neurotoxisch, dat wil zeggen dat ze schadelijk zijn voor de hersenen. Daarnaast hebben ze een zorgwekkend effect op het hormonale stelsel. Ik heb het al eerder genoemd maar E621 wordt zelfs bewust gebruikt om muizen te verkrijgen met overgewicht, zodat deze gebruikt kunnen worden voor proefdierstudies naar obesitas. Dr. H.J. Roberts, een deskundige op het gebied van aspartaam toxiciteit, heeft een duidelijke relatie gevonden tussen aspartaam gebruik en schildklier problemen. Naar schatting heeft 60% van de Europeanen een probleem in de schildklierstofwisseling.

Gezinnen in onze praktijk die inmiddels aspartaam- en E621-vrij eten melden dat er een normaler verzadigingspatroon is, opmerkelijk minder behoefte aan tussendoortjes en minder behoefte aan zoet (snoep, koek etc.). Kinderen die in de baarmoeder of in de eerste jaren van hun leven met beide stoffen via de voeding in aanraking komen kunnen daardoor blijvend hormonaal ontregeld zijn, naast alle andere gevolgen die het gebruik van deze stoffen op de middellange en lange termijn hebben. Ratten die met E621 werden gevoerd vertoonden een opmerkelijk hoog percentage onvruchtbaarheid, zowel bij de mannetjes als de vrouwtjes. Ongewenste kinderloosheid is volgens de WAO een onrustbarend toenemend probleem in de Westerse wereld.

Vooraanstaande wetenschappers en beleidsmakers die schamper praten over het belang van gezonde (biologische) voeding nemen een grote verantwoordelijkheid op zich. Vooral omdat er overweldigend veel bewijsmateriaal is over de schadelijkheid van genoemde stoffen.

Bij E621 is dan ook nog een bijkomend probleem voor de consument, ik noemde dat al in een eerdere blog, dat de voedingsindustrie er alles aan doet om te vermijden dat er E621 op de verpakking staat. Zo zijn er allerlei bedekte termen in omloop die de argeloze lezer niet laat zien dat er E621 in het product zit, terwijl het er wel degelijk in zit. Ik verwijs de geïnteresseerde lezer nogmaals naar de Nederlandstalige website over ‘Smaakversterkers’ waar uitvoerige informatie over beide stoffen en hun schadelijkheid is te vinden.


3 reacties

“Alarm RIVM over resistente bacterie” kopt het ND vandaag

“Bij steeds meer mensen hebben antibiotica niet het gewenste resultaat omdat ze zijn besmet met een bacterie die resistent is tegen antibiotica”, aldus het ND. Een terechte zorg, want wanneer er op grote schaal resistente bacteriestammen komen dan zijn de problemen niet te overzien.

Het is in dit verband alleen te betreuren dat er geen aandacht besteed wordt aan natuurlijke oplossingen van dit probleem. De in het berichtje genoemde beruchte ziekenhuisbacterie, de MRSA bacterie, is namelijk niet resistent tegen het eerder in deze blog genoemde Fulvinezuur. En het bijzondere van Fulvinezuur is dat het ook geen resistentie veroorzaakt. De meeste pathogene (=ziekte verwekkende) bacteriën en virussen zijn inmiddels onderzocht in relatie tot Fulvinezuur en het opmerkelijke is dat ze geen van allen bestand zijn tegen deze natuurlijke substantie. Ook in onze praktijk hebben we deze ervaringen. Het zou goed zijn als de beleidsmakers daar eens kennis van zouden nemen.