Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


1 reactie

“Nieuw licht op wiegendood” kopt het ND

Het moge zo zijn dat de in het artikel genoemde studieresultaten een nieuw licht op het fenomeen wiegendood (in het Engels aangeduid als SIDS; Sudden Infant Death Syndrome) werpt, het is evenwel stuitend dat opnieuw zoveel ‘oud licht’ hardnekkig en stelselmatig genegeerd wordt. Hoeveel baby’s moeten er nog sterven, hoeveel jonge ouders geconfronteerd worden met het immense verdriet over het plotselinge verlies van hun baby, voordat er ook door wetenschappers en beleidsmakkers eens eerlijk over dit drama gesproken wordt? Oud licht? Ja, heel oud. Al in 1933 waren de eerste meldingen van het overlijden van baby’s nadat ze  waren gevaccineerd tegen kinkhoest.

In 1982 meldde de Amerikaanse wetenschapper William C. Torch na een uitvoerige studie van 70 gevallen van wiegendood: “DKT-vaccinatie zou weleens een over het algemeen niet-onderkende voorname oorzaak van SIDS en andere sterfgevallen op zeer jonge leeftijd kunnen zijn, zodat de mogelijke voordelen van immunisatie wellicht niet opwegen tegen de gevaren. Dit onderzoek wijst op de noodzaak tot herevaluatie en misschien ook herziening van de huidige vaccinatieprocedure.” Torch is hevig bekritiseerd vanwege zijn ondersoek en zijn conclusies. En het zal u niet ontgaan zijn dat zijn bevindingen en die van andere wetenschappers niet in het minst hebben geleid tot de aanbevolen herziening. In Japan is het verschijnsel wiegendood geheel verdwenen nadat zowel de volle-celvaccins als de acellulaire vaccins werden uitgesteld tot na het tweede levensjaar. Een gegeven dat niet genegeerd kan worden. Maar er is meer wetenschappelijk bewijs. Er zijn glasheldere observaties gedaan met behulp van de Cotwatch ademmonitor. Een technische vinding waarmee het ademhalingspatroon van baby’s geregistreerd en vastgelegd kan worden. Deze onderzoeken leverden objectieve en volstrekt wetenschappelijk bewijzen op over de oorzakelijke relatie tussen DKT (Difterie-Kinkhoest-Tetanus) en DT (Difterie-Tetanus) vaccinaties en wiegendood. Deze ademhalingsregistraties die zorgden voor een non-stop registratie van de ademhaling gedurende de slaapperioden, lieten zien dat er na de vaccinaties een uitgesproken verandering optrad in het patroon en de duur van de verandering van de ademhaling. Bestudering van de gevallen van wiegendood binnen de onderzochte populatie baby’s rechtvaardigden de conclusie dat ‘de dood ten gevolge van blootstelling aan het aspecifieke stresssyndroom’ was opgetreden. Het onderzoek toonde aan dat zich bij baby’s ook lang na 48 uur of 7 dagen na de DKT-vaccinatie nog episodes van sterk door stress beïnvloede ademhaling voordoen.

Ik twijfel er niet aan dat vervolgens secundair invloed denkbaar is van de slaapomstandigheden. In situaties van een ontregeling van het ademhalingspatroon als gevolg van het aspecifieke stresssyndroom is het goed voorstel baar dat buikligging van de baby bepaald ongunstiger is dan rugligging. Maar het is wetenschappelijk bepaald onzorgvuldig te noemen dat er voorbijgegaan wordt aan zoveel wetenschappelijke bewijslast die aangeeft dat de oorzakelijke factor net één stap eerder gezocht moet worden. Wat je niet wilt zien, zie je ook niet.


Een reactie plaatsen

Casuïstiek: ernstige bloedarmoede snel verholpen

Vrouw van 53 jaar met “uterus myomatosus’ (vleesbomen in de baarmoeder) lijdt gedurende een vakantie in een warm land aan ernstige bloedingen. Ze stelt het bezoek aan een arts nog uit tot de thuiskomst ondanks dat ze zich heftig ongerust maakt over de ernst van het bloedverlies en de snel afnemende conditie. Ze is doodmoe en kan het ene been nauwelijks voor de andere krijgen. Als ze thuiskomst wijst een bloedonderzoek van de huisarts uit dat er sprake is van een ernstige bloedarmoede (Hb van 3). Aanvankelijk gaat ze aan de staalpillen van de huisarts, maar deze veroorzaken flinke darmklachten.

Eerst hebben we het vloeien behandeld met het homeopathische middel Ustilago, een zeer belangrijk bloedingsmiddel voor vrouwen. Al in de eerste week nam het vloeien sterk af en geleidelijk aan is het gestopt. Vanwege het schadelijke effect van de conventionele ijzerpreparaten op de darm (is vrijwel altijd het geval) adviseer ik haar over te stappen op een organisch ijzerpreparaat in combinatie met vitamine C en een Schüsslerzout (Ferrum-phosphoricum). We zijn inmiddels op 22 september aangekomen. Ze verdraagt de nieuwe behandeling voor de extreme bloedarmoede uitstekend. Circa 3,5 week later is haar Hb gestegen tot 8,3! De assistente van de huisarts meldt het opmerkelijke bericht telefonisch en verteld dat ze stomverbaasd zijn over deze enorm snelle stijging.

Er is nog een interessant detail aan deze casus, die ik u niet wil onthouden. Bij de bloedafname heeft de huisarts ook het TSH geprikt. TSH (Thyreoïd stimulerend hormoon) is een hypofysehormoon dat de schildklier moet aanzetten tot activiteit. De TSH waarde wordt in de reguliere geneeskunde als dé maat gezien voor schildklieractiviteit, hoewel daar veel op is af te dingen. Haar TSH waarde was 12,1 (volgens het artsenlab moet die waarde liggen tussen de 0,4 en 4,0). De huisarts meldt vervolgens dat er dus naast de bloedarmoede sprake is van een flinke onderfunctie (=té trage werking) van de schildklier. Ze moet direct aan de Thyrax, wat ze evenwel na overleg met mij weigert. Het geval wil namelijk dat deze vrouw een veel te laag Jodiumdepot (zie elders in de blog) heeft en daarvoor een Jodiumpreparaat slikt. TSH is behalve voor het activeren van de schildklier ook verantwoordelijk voor het produceren van Jodiumtransporteiwitten. Wanneer er extra Jodium wordt ingenomen zijn er meer transporteiwitten nodig en zal de TSH waarde om die reden stijgen. Deze stijging zegt derhalve niets over de schildklier in dit soort gevallen. De huisarts bleek niet ontvankelijk voor deze toelichting en hield voet bij stuk. De kwestie was niet bespreekbaar. Mijn patiënte besluit echter geen Thyrax te nemen. Ik heb haar geadviseerd, om verdere escalatie te voorkomen, om tijdelijk dan maar even te stoppen met de inname van het Jodiumpreparaat. Bij de laatste bloedmeting is er opnieuw naar de TSH waarde gekeken, deze was volledig genormaliseerd. Een mooie illustratie dat protocolair denken louter op basis van bloeduitslagen en zónder begrip van de achterliggende processen tot medische missers kan leiden. Zonder ingrijpen zou deze vrouw ten onrechte levenslang aan de Thyrax zijn gegaan.