Ccgforum's Weblog

Just another WordPress.com weblog


Een reactie plaatsen

Vitamine D – overlijdensrisico

Er wordt het laatste jaar enorm veel gepubliceerd over de rol van Vitamine D bij gezondheid en ziekte. Deze stroom aan publicaties is op gang gekomen nadat een geruchtmakende studie in de VS aantoonde dat het tekort aan Vitamine D zo wijd verspreid was dat er zelfs wordt gesproken over een ‘stille epidemie’. Daarnaast toonde de studie aan dat Vitamine D tekort niet alleen maar betrokken was bij de calcium stofwisseling (bot opbouw, osteoporose etc.) maar dat vrijwel alle belangrijke moderne beschavingsziekten een relatie hebben met Vitamine D gebrek. 

Zo wees een recente studie uit dat in twee grote groepen mensen in de VS de groep met het laagste gehalte aan 25(OH)Vitamine D (een opslagvorm van vitamine D in het bloed) het sterftecijfer maar liefst 26% hoger was dan in de andere groep. En dan te bedenken dat men voor die groep uitging van een bloedwaarde beneden de 17 (nanogram/ml) terwijl diverse wetenschappelijke instituten tegenwoordig al adviseren om te streven naar een waarde van 60 ng/ml. 

In het kader van gezondheidsbevordering en ziektepreventie zou jaarlijks screening op het Vitamine D gehalte eigenlijk een noodzaak zijn.


Een reactie plaatsen

Wetenschappelijke herwaardering van het ‘dutje’

Wie kent ze niet, de mensen die tussen de middag erg hechten aan hun middagdutje. Een gewoonte die in vorige generaties, waar veelal zwaar lichamelijk werk werd verricht, m.i. vaker voorkwam dan tegenwoordig. Misschien gunnen we ons er in deze hectische en door productiviteit geobsedeerde maatschappij ook geen tijd voor. Toch is wetenschappelijk onomstotelijk vastgesteld dat het ‘dutje’ grote voordelen heeft. De specialiste op dit gebied is de Amerikaanse wetenschapper Sara C. Mednick, Ph.D. Haar boek “Verander je leven: doe een dutje” is, zoals de titel al doet vermoeden, nu ook (2007) in het Nederlands verschenen. Een absolute aanrader voor wie wat meer wil weten over slaapfysiologie en de invloed van slaap op onze gezondheid en productiviteit. Het boekje is uitgegeven bij Spectrum (ISBN: 978-90-274-6494-1)


5 reacties

Vitamine D en Huidkanker: een paradox (I)

Jarenlang is ons voorgehouden dat zonlicht slecht is voor de huid omdat je van teveel zonlicht op de huid huidkanker kon krijgen. Sindsdien zijn veel mensen terughoudend geworden met zonnebaden of gebruiken zonnebrand crèmes met een hoge beschermingsfactor. Desondanks heeft de bekende Mayo kliniek in de US becijfert dat alle vormen van huidkanker toenemen waarbij de meest gevaarlijke en meest dodelijke vorm, de Melanoom, het snelst in aantal toeneemt. Ondanks alle maatregelen is het aantal melanoompatiënten de laatste 30 jaar verdubbeld. In strijd met de heersende opvattingen inzake zonlicht en huidkanker kwam het prestigieuze BMJ (Britisch Medical Journal) in 2002 met een geruchtmakende studie onder de titel: “Sunlight prevents Cancer”  (Zonlicht beschermt tegen Kanker). Onderzoek in 506 regio’s had een nauwe omgekeerde correlatie (=statistisch verband) aangetoond tussen de hoeveelheid UVB (Ultraviolet B licht, een onderdeel van het zonlicht dat als schadelijk voor de huid wordt beschouwd) en sterfte als gevolg van kanker in deze regio’s. Anders gezegd, hoe meer UVB straling, hoe minder sterfte als gevolg van kanker. Meest voor de hand liggende verklaring voor deze beschermende werking van UVB licht is Vitamine D, dat onder invloed van UVB in de huid wordt geproduceerd. Deze verklaring is des te meer aannemelijk omdat het sterftecijfer onder Amerikanen met een donkere huid aanzienlijk hoger was. Mensen met een donkere huid hebben meer moeite om Vitamine D aan te maken in de huid. In een meer recente studie in het ‘Journal of the National Cancer Institute’ (febr. 2, 2005)  werden 528 melanoompatiënten beoordeeld. Intensievere blootstelling aan zonlicht gaf een hogere overleving te zien. Ook hier voeren de auteurs aan dat de Vitamine D productie in de huid de meest waarschijnlijke verklaring is voor het waargenomen verschijnsel. Vitamine D3 heeft een bewezen anti-kanker effect en daardoor kan de gunstige relatie tussen blootstelling aan de zon en de betere overlevingskans bij melanomen verklaard worden.

Waar blijft dan de veel geprezen zonnebrand crème? Onderzoekers van de ‘Memorial Sloan-Kettering Cancer Center in New York’ geven aan dat zonnebrand crèmes niet beschermen tegen melanomen! Daarnaast zijn zonnebrand crèmes niet zo onschuldig als doorgaans wordt gedacht. In veel zonnebrand crèmes zit het ingrediënt Oxybenzone. Het betreft een giftige stof die weliswaar beschermt tegen UV straling maar daarnaast allerlei ongewenste en schadelijke bijeffecten heeft, zoals allergische reacties, hormonale ontregeling en celschade. Het kan zelfs de ontwikkeling van ongeboren kinderen aantasten wanneer zwangere vrouwen aan deze stof worden blootgesteld. Ook het in 90% van alle zonnebrand crèmes voorkomende octyl methoxycinnamate (OMC) dood volgens Noorse onderzoekers de huidcellen van muizen zelfs in zeer lage doseringen.

Zonnebrand crèmes met een beschermingsfactor van 8 of meer verhinderen dat er in de huid Vitamine D wordt gevormd.

Wordt vervolgd.


Een reactie plaatsen

De sleutel tot ‘overmatig eten’ ontdekt

Een onderzoeker aan de Monash Universiteit (Australië) heeft ontdekt wat de sleutel is tot het overmatig eten waardoor mensen steeds meer overgewicht krijgen.

Dr. Zane Andrews heeft ontdekt dat er cellen in de hersenen zijn die als ons ‘eetlust-controle-centrum’ fungeren en dat deze cellen bij het ouder worden degenereren. Hierdoor kan onmatigheid in het eten ontstaan met als gevolg overgewicht. Opvallend is dat de degeneratie (=verval) sneller gaat naarmate mensen meer koolhydraten en suikers consumeren. 

Volgens Dr. Andrews kan de afname van eetlust-remmende cellen in elk geval gezien worden als een mogelijke verklaring voor het complexe probleem van overgewicht bij volwassen mensen. “Voeding met veel koolhydraten en suikers is in de moderne maatschappij de laatste 20-30 jaar gemeengoed geworden en dit heeft zoveel druk op ons lichaam gezet dat daardoor vroegtijdige veroudering van de cellen optreedt”, aldus Dr. Andrews. Het volgende onderzoeksproject van Dr. Andrews zal zich richten op de vraag of voeding met een hoog koolhydraat en suiker gehalte ook andere gevolgen heeft voor onze hersenen, zoals het vaker voorkomen van neurologische aandoeningen als Parkinson.